اوني كه يار تو بود، اگه غمخوار تو بود، قلبش رو پس نمي داد دل به هر كس نمي داد، دل مي گفت مقدسه عشق اون برام بسه ،از نگاش نفهميدم كه دروغه وهوسه، غصه خوردن نداره ،گريه كردن نداره، به يه قلب بي وفا دل سپردن نداره، آخر قصه چي شد، قلب اون مال كي شد اون كه از من پر گرفت چي مي خواستيم وچي شد، اوني كه مال تو بود اگه لايق تو بود تورو تنها نمي ذاشت، با خودت جا نمي ذاشت... اوني كه يار تو بود، اگه غمخوار تو بود، قلبش رو پس نمي داد دل به هر كس نمي داد

با مداد رنگي روزه آمدنت را نقاشي ميکنم و جادهايه رفتنت را خط ختي! کسي برايه من نيست. بيا غلط هايه زندگيم را به من بگو و زيره اشتباهتم را خط بکش.بودنت مثله دريايي مرا در بر ميگيرد آنجا که تو هستي،مهيها هم نميتوانند بييند چه رسد به من..............................!!! کدام صبح ميايي؟ کدام چمدن ماله تست؟ کدام دست ترا به من ميرساند؟کدام رز ماله من ميشوي؟بيا که درده دلم را فقط تو ميفهمي

خدا از من پرسيد: « دوست داري با من مصاحبه کني؟»
پاسخ دادم: « اگر شما وقت داشته باشيد»
خدا لبخندي زد و پاسخ داد:
« زمان من ابديت است... چه سؤالاتي در ذهن داري که دوست داري از من بپرسي؟»
من سؤال کردم: « چه چيزي درآدمها شما را بيشتر متعجب مي کند؟»
خدا جواب داد....
« اينکه از دوران کودکي خود خسته مي شوند و عجله دارند که زودتر بزرگ شوند...و دوباره آرزوي اين را دارند که روزي بچه شوند»
«اينکه سلامتي خود را به خاطر بدست آوردن پول از دست مي دهند و سپس پول خود را خرج مي کنند تا سلامتي از دست رفته را دوباره باز يابند»
«اينکه با نگراني به اينده فکر مي کنند و حال خود را فراموش مي کنند به گونه اي که نه در حال و نه در اينده زندگي مي کنند»
«اينکه به گونه اي زندگي مي کنند که گويي هرگز نخواهند مرد و به گونه اي مي ميرند که گويي هرگز نزيسته اند»
دست خدا دست مرا در بر گرفت و مدتي به سکوت گذشت....
سپس من سؤال کردم:
«به عنوان پرودگار، دوست داري که بندگانت چه درسهايي در زندگي بياموزند؟»
خدا پاسخ داد:
« اينکه ياد بگيرند نمي توانند کسي را وادار کنند تا بدانها عشق بورزد. تنها کاري که مي توانند انجام دهند اين است که اجازه دهند خود مورد عشق ورزيدن واقع شوند»
« اينکه ياد بگيرند که خوب نيست خودشان را با ديگران مقايسه کنند»
«اينکه بخشش را با تمرين بخشيدن ياد بگيرند»
« اينکه رنجش خاطر عزيزانشان تنها چند لحظه زمان مي برد ولي ممکن است ساليان سال زمان لازم باشد تا اين زخمها التيام يابند»
« ياد بگيرند که فرد غني کسي نيست که بيشترين ها را دارد بلکه کسي است که نيازمند کمترين ها است»
« اينکه ياد بگيرند کساني هستند که آنها را مشتاقانه دوست دارند اما هنوز نمي دانند که چگونه احساساتشان را بيان کنند يا نشان دهند»
« اينکه ياد بگيرند دو نفر مي توانند به يک چيز نگاه کنند و آن را متفاوت ببينند»
« اينکه ياد بگيرند کافي نيست همديگر را ببخشند بلکه بايد خود را نيز ببخشند»
باافتادگي خطاب به خدا گفتم:
« از وقتي که به من داديد سپاسگذارم»
و افزودم: « چيز ديگري هم هست که دوست داشته باشيد آنها بدانند؟»
خدا لبخندي زد و گفت...
«فقط اينکه بدانند من اينجا هستم»
« هميشه»

تو را دوست مي دارم ، نمي دانم چرا ،
شايد اين طبيعت ساده و بي آلايش من ،
حد و مرزي براي دوست داشتن نمي شناسد .
ولي سخت در اين مکتوب فرو نشسته ام ،
چه کسي مرا دوست مي دارد ؟
اي فرشته ي نازل شده بر زندگي ام ،
اي تنها ستاره ي آسمان قلبم ،
اي زيباترين زيبايي هاي محبت ،
اي بهانه خواب شب هايم
اي تنها نياز زنده بودنم ،
اي آغاز روز بودنم ،
اي نيمه ي پنهان من ،
و تو اي معشوقه من ،
تو را با تمام وجود ،
دوست دارم و مي پرستم .

بازی از این قراره :

۱.خودتو معرفی کن. آسمان متولد 65

۲.فصل و ماه و روزی که دوست داری  ؟تابستان/ تیر/ 4

۳.رنگ تو.سبز،آبی ،مشکی

۴.غذای مورد علاقه. مرغ/ قورمه سبزی/پیتزا

۵.موسیقی مورد علاقه . hiphop,rock,pop &….

۶.بدترین ضد حالی که خوردی: دانشگاه یه ترم مشروط شدم

۷.بزرگترین سوتی که دادی . سر جلسه امتحان موقع رسوندن به یه پسره مراقب گرفتتم و به کمیته انظباتی کشیده شدم

۸.ناشیانه ترین کاری که کردی. عاشق شدم خاک تو سرم ...

۹.بهترین خاطره زندگیت . اینکه دانشگاه قبول شدم و یه جا مشغول کار شدم

۱۰. بدترین خاطره زندگیت . وفات بهترین دوستم .

۱۱.کسی هست که بخوای یه بار ملاقاتش کنی . مامان بزرگمممممممممممممممممممممممم

۱۲.برای کی دعا میکنی .برای مامان بابا و همه دوستام و آخرم واسه خودم .

۱۳. کی رو نفرین میکنی.خودمو

۱۴.وضعیت در ده سال آینده . فکر می کنم دیگه تا اون موقع باید بهم بگید دکی  و شاید برم اونور

سکوت صداي پاي افرينش است
گوش بسپار به نغمه دل انگيز شکوفايي يک عشق
در لابه لاي بوته هاي سبز و تازه زندگي...
نگاه کن!
جوانه در سکوت ميرويد و گل
در سکوت ميشکفد...
و نيز اين گونه! در غوغاي غربت و تنهايي ام
با شکوه
روييدي...
به خانه کوچک قلبم
مهربان
خوش امدي...

تو پاييز اومدي و دلم  رو روشن كردي

تو پاييز رفتي و تنهام گذاشتي

اما پاييز با تموم دلگيريش منو تنها نذاشت

پاييز رو دوست دارم چون بوي بارون رو ميده

بوي وفا رو ميده يادم مياره كه بي وفايي آخر دنيا نيست 

پاييز بهم ميگه تو اين فصل بايد خودمو از نامهربونيا پاك كنم

مي نويسم از تو!
از تو اي شادترين اي تازه ترين نغمه عشق
 تو که سر سبز ترين منظره اي تو که سر شار ترين عاطفه را نزد تو پيدا کردم
     و تو که سنگ صبورم بودي
در تمام لحظاتي که خدا شاهد غصه واندوهم بود
به تو مي انديشم!  به تو مي بالم!  
روزها مي گذرد
 عشق ما رو به خدايي شدن است
   رو به بهتر شدن از هر حسي
که در اين عالم خاکي پيدا مي شود
 
دوستت دارم از همين نقطه خاکي تا عرش
   
   دوستت دارم
   از زمين تا به خدا

کاش در کنارم بودي ، کاش ميتوانستم تو را در آغوشم بگيرم و نوازش کنم....

 باورم نميشود که از من اينهمه دور هستي و فاصله بين من و تو بيداد ميکند....

  کاش مي توانستم دستانت را بگيرم و با تو به اوج خوشبختي بروم....

 کاش ميتوانستم بوسه اي بر گونه مهربانت بزنم.... اي کاش ، کاش ، کاش...

  دلم بدجور هواي تو را کرده عزيزم... دلم بدجور در حسرت ديدار تو هست

 اي بهترينم....

 باورم نميشود ، اين همه فاصله در بين من و تو غوغا ميکند

  و درياي غم و دلتنگي در قلبهايمان طوفان به پا ميکند ، امواج تنهايي مثل 

 خنجر در قلبهايمان مينشيند ....

 و اي کاش در کنارم بودي ... کاش بودي و دلم را از اميد و آرزوهاي انباشته شده خالي ميکردي....

  باورم نميشد ، سخت است باور کردنش ، با نبودنت در کنارم گويا

  در اين دنيا تنهاي تنهايم .... بي کس ، بي نفس ، ميروم با همان پاهاي خسته ، در جاده اي

   که به آن سوي غروب خورشيد ختم شده است....

 کاش که تو در کنارم بودي....آنگاه ديگر هيچ آرزويي از خداي خويش نداشتم....

سخت است ولي بايد نشست در گوشه اي و گريست و انتظار کشيد تا تو به سوي من بيايي...

 و اي کاش تو در کنارم بودي ، باورم نميشود رفته اي و بار سفر را بسته اي ،

 دلم  بدجور براي تو تنگ است ...

 باورم نميشود که نميايي... .